Tokyo Experience

03-09-16

Na al het papierwerk op Shiki city office was het vandaag tijd om weer op avontuur te gaan. Cas was nog enkele dagen in Japan, maar we hadden nog niet veel van Tokyo gezien. De berg Fuji was ook nog niet bezichtigd, maar dat zou een hele dag in beslag nemen. We besloten onze kostbare tijd te spenderen aan het uit kiemen van Tokyo, beginnend bij Tsukiji market. Samen met Echo, een Internationale student van mijn dormitory, stapte ik op de treitro naar Tsukiji station, waar we Cas zouden ontmoeten. 

Met zijn drieën gingen we op zoek naar de markt. Eenmaal aangekomen lieten we ons fijn knijpen door de mensen om de vele stalletjes te bekijken. Tsukiji market is een hele grote vismarkt in Tokyo en een bekende toeristische plek. Het spreekt dan ook voor zich dat mijn indruk van de markt met twee woorden te beschrijven is: vis en drukte. De geur was niet bepaald aanlokkelijk, maar het was interessant om de vele verschillende gerechten te zien. Ook was het interessant om mega grote viskoppen te zien langs de weg, gewoon, staand daar. 

Vervolgens gingen we naar de Tokyo tower. Het had iets weg van de eiffeltoren, maar in tegenstelling tot die in Parijs was dit felrood en wit gekleurd. We namen de lift omhoog om van het uitzicht te kunnen genieten. Op een heldere dag zouden we de berg Fuji moeten kunnen zien. Helaas was deze niet zichtbaar ondanks het feit dat de lucht prachtig blauw was. Op de begane vloer dronken we elk een duur, maar uniek drankje in een thema café (die blijkbaar heel bekend zijn in Japan. Je hebt thema's zoals katten, uilen, maar ook vampiers en Alice in wonderland thema's). Het thema van dit café was One Piece, waar Cas en ik inmiddels al erg bekend mee was. Het was leuk om de interieur te zien en de design van de drankjes die waren gebaseerd op de anime. Zij hadden echt hun best gedaan. 

Ons volgende stop was Shibuya, een van de grootste treinstations in Tokyo. Daar zagen we de beroemde oversteekplaats en shopten we in een winkel genaamd 109. Helaas heb ik geen foto’s gemaakt, want Echo waarschuwde mij dat sommige winkels dat niet appreciëren. Elke winkel in elke hoek van elke vloer had echter zijn eigen design. H&M en C&A hebben ook hun eigen soorten kleding, maar in 109 waren de verschillen enorm. We liepen door een winkel die zachtroze jurkjes had met lintjes, strikjes en kant. De winkel ernaast verkocht hiphop kleren met grote, gouden juwelen, felle kleuren en sexy topjes. Elke winkel kon je onderscheiden aan de kleding: de een had pastelkleuren, de ander alleen zwart en wit, de een had hele schattige jurkjes voor volwassenen, de ander stoere, hoge schoenen. We aten Tonkotsu (jumjum!) en na nog even in de H&M te kijken (die de westerse sizes aan hield en ook de prijzen), besloten we weer terug te gaan.

04-09-16

De volgende dag gingen we weer op pad. Dit keer voor het laatst samen met Cas. We arriveerden in Shinjuku, een ontzettend groot station (we raakten verdwaald) en liepen naar de Meiji Jingu Shrine (heel bekend in Japan). Shinjuku liet me denken aan Shibuya en was er ook erg dichtbij. Het was vooral veel hoge gebouwen met plakkaten en veel verkeer. Dat kan ook komen doordat het zondag was, dan gaan alle Japanners namelijk op pad, want in dit land kun je school/werk hebben op zaterdag (zaterdag!!!!).

Meiji Jingu Shrine was iets om te zien. Allereerst liepen we door een lang en breed pad (breed genoeg voor twee auto’s). Om ons heen waren alleen bomen te zien die de geluiden van de stad dempten. Je kon je moeilijk voorstellen dat je middenin Tokyo was, de hoofdstad van Japan. Het leek alsof we door een magische deur waren gelopen en per ongeluk in een bos terecht waren gekomen. De Shrine zelf was mooi om te bezichtigen, maar qua vorm niet heel anders dan de andere shrines die we tot nu toe hebben gezien. Vandaag heb ik wel meer de Japanse tradities gevolgd, namelijk: voordat je een shrine in gaat, moet je eerst je handen wassen en je mond spoelen. Er zijn hier speciale plaatsen voor bij elke shrine. Met een kommetje strooi je water eerst over de ene hand en daarna over de andere hand. Vervolgens gooi je water in je hand, stop je dit in je mond en spuug je het weer uit. Tada, je bent nu ‘rein’. Japanners zijn gek op schone handen trouwens. Je krijgt bijvoorbeeld ook een nat doekje voor elke maaltijd en mijn cafetaria heeft een wasbak, wat—heb ik nu geleerd—ervoor dient om je handen te wassen voordat je gaat eten. Ja, ervóór. Ik dacht achteraf, maar het blijkt dat je handen schoon moeten zijn voordat je het eten aan raakt. Bij de shrine heb ik ook voor 100 yen (ongeveer € 1) mijn ‘fortune’ getrokken. Omdat er veel kanji op staat, heb ik echter nog moeite om het te lezen, haha.

De rest van de dag hebben we door Shinjuku en door Shibuya gelopen. We hebben een burger gekocht bij Mos burger (nee, ze doen er geen mos op je burger, hoewel ik half verwachte groene burgers te zien). Ik had daar een Teriyaki burger, omdat mijn Japanse buddy mij dit aanraadde. Het vlees en de sla die erop zat, smaakte heel anders dan dat van Nederland. ‘Verser’ is misschien het woord? De sla smaakte in elk geval verser, maar het vlees had een hele specifieke smaak. Niet een die ik kende. Daar dronk ik ook weer een ‘melon soda’, een groen, zoet drankje. We zijn nog even in een Book-Off geweest (een goedkopere boekhandel), maar raakten in de war met hoe de manga was gesorteerd (niet op naam, dat kan ik je wel vertellen) en hebben in Donkihote een paar vreemde snoepjes en een pan gekocht. Donkihote is een winkel die echt alles en nog wat verkoopt. Het is een supermarkt, maar je kunt er onder andere ook tassen, pannen, kleren en cosmetica kopen. Bij vreemde snoepjes moet je overigens denken aan pompoen Kitkatten, groene oreo’s, pocky’s en nog veel meer. Een pan? Ja, die had ik nodig voor in mijn kamer (waar we met inductie werken en dus een zekere soort pan voor nodig hebben (IH). De eerste pan die ik had gekocht, bleek helaas niet te werken…).

Ik merk dat ik eindelijk gewend begin te geraken aan het metrosysteem. Je moet in elk geval niet verbaasd zijn als je van lijn moet wisselen en dus tien minuten moet lopen (zo groot is het dus!). Ik ben er ook achter gekomen hoe duur Japan is. Eten, drinken en kleren zijn hier niet goedkoop en je moet heel goed letten op de prijs, want de prijs inclusief belasting staat meestal onderaan in het klein of niet bij. De kleren die ik heb meegenomen, zijn helaas niet allemaal de juiste soort kleren voor dit weer. Hier trekken de Japanners wijde, lichte broeken aan, want het is te warm. Ook doen ze veel dunne bloesjes aan in plaats van T-shirts in verband met de airco. Mijn spijkerbroeken (hoe kort ze dan ook zijn) en bloezen zijn niet bestendig tegen dit warme weer of de koude airco in de winkels. Ooit zal ik dus het shoppen aan moeten durven en hopelijk duik ik dan heel even in de Japanse mode, want die verschilt nogal met Europa’s mode. Maar dat is weer een ander verhaal.

’s Middags heb ik helaas afscheid moeten nemen van mijn reismaatje, Cas, die in de avond terugvliegt naar Nederland Het voelde alsof het laatste dat mij met Nederland verbond, vertrok en dat voelde nogal raar. Gelukkig heb ik nieuwe mensen leren kennen en kan ik vanaf nu op hen steunen.